Tag: literatura obyczajowa

Trudna opowieść o codzienności czyli Elżbieta Rodzeń i jej “Jeszcze raz”

Trudna opowieść o codzienności czyli Elżbieta Rodzeń i jej “Jeszcze raz”

Nie jestem jakąś wielką fanką romansów, normalnie nie czytam ich za często. Wyjątek stanowi jednak czas wakacyjny. Wtedy potrzebuję trochę innych książek, dlatego w ostatnim czasie sięgnęłam po romans. Tak przynajmniej mi się wydawało. Okazało się, że książka Agaty Przybyłek “Jeszcze raz“, która trafiła do moich rąk w ostatnich dniach, to nie jest tak do końca romans, to bardziej literatura obyczajowa. Jednak nie żałuję. To, co dostałam od tej książki, to naprawdę wiele. Nie tylko miło spędziłam czas, ale także otrzymałam wiele różnych emocji, a w mojej głowie pojawiły się liczne przemyślenia.

 Czy trudne doświadczenia mogą zbliżać?

Jeszcze raz” to drugi tom serii “Bez Ciebie”. Ja niestety zaczęłam od drugiej części, więc nie wiem do końca, co wydarzyło się w poprzednim tomie, ale nie przeszkadzało mi to jakoś bardzo w czytaniu. Książka ma dwóch głównych bohaterów. Jednym z nich jest Alan, który po śmierci ukochanej kobiety, rzuca się w wir pracy w szpitalu. Robi wszystko, aby zagłuszyć wyrzuty sumienia, które ma z powodu jej śmierci. Bo przecież gdyby się nie rozstali to Katarzyna może nadal by żyła. Drugą postacią pierwszoplanową jest Agata, która od dawna kocha Alana, ale nie są już razem. Kiedy dowiaduje się, co obecnie dzieje się z mężczyzną postanawia wyciągnąć do niego pomocną dłoń. Kobieta sama ma za sobą trudne doświadczenia, traumatyczne przeżycia z dzieciństwa, które do dzisiaj nie pozwalają jej normalnie funkcjonować. Czy Agata pomoże Alanowi? Czy mężczyzna upora i pogodzi się ze stratą Katarzyny? A może Agacie uda się odzyskać Alana i znów będą razem? Nie chcę zdradzać dalszej fabuły, dlatego zachęcam do sięgnięcia po tę książkę. Naprawdę warto.

Czy sama nadzieja wystarczy?

Jeszcze raz” to książka, która naprawdę wciąga. Autorka ma taki styl pisania, że czytelnik ma wrażenie, jakby sam uczestniczył w tej historii. Muszę przyznać, że wszystko przeżywałam razem z bohaterami, razem z nimi cierpiałam, podejmowałam trudne decyzje i ponosiłam ich konsekwencje. Fabuła jest spójna, zawiera różne zaskakujące zwroty akcji. Powieść napisana jest prostym i zrozumiałym językiem, nie ma tam żadnych utrudnień. Bohaterowie natomiast wykreowani są naprawdę dokładnie. Trzeba przyznać, że Elżbieta Rodzeń zadbała niemal o każdy szczegół. Są to postaci z krwi i kości, z którymi każdy może się utożsamić.

Autorka w swojej powieści umieszcza ogromny ładunek bólu i cierpienia. Opisuje ona wiele trudnych, a jednocześnie smutnych historii. Znajdziemy tam przecież kwestie związane z żałobą, z uporaniem się ze śmiercią ukochanej osoby, ale także różne traumy z dzieciństwa, które do dziś nie są przepracowane. Ważne jest jednak to, że książka daje także nadzieję, a to jest przecież w życiu najważniejsze.

Ludzie zdjęcie utworzone przez yanalya - pl.freepik.com